รีวิว Immersion (2023) เกาะผีดุ

ภาพยนตร์สยองขวัญหลอนๆ เรื่องใหม่จากญี่ปุ่น Immersion (2023) เกาะผีดุ หนังใหม่ผลงานของผู้กำกับ ชิมิซุ ทาคาชิ ที่โด่งดังมาจากภาพยนตร์ชุด Ju-On ว่าด้วยเรื่องราวของนักวิทยาศาสตร์หนุ่ม โทโมฮิโกะ คาตาโอกะ (ไดโกะ นิชิฮาตะ) ที่ถูกทาบทามให้มาเป็นหัวหน้าทีมวิจัย VR บนเกาะพิศวง ซึ่ง ณ ที่แห่งนั้นเองพวกเขาได้สแกนและสร้างพื้นที่เสมือนจริงจากแปลนของเกาะขึ้นมา ทว่าเมื่อโทโมฮิโกะสวมแว่นตา VR และเข้าสู่โลกเสมือนจริง เขากลับพบว่าในโลกแห่งนี้มีหญิงสาวคนหนึ่งที่ไม่สามารถระบุตัวตนได้ และจากจุดนี้เองที่ทำให้พวกเขาทุกคนกลายเป็นเป้าหมายของ ‘คำสาป’ บางอย่างที่ยึดโยงอยู่กับเกาะนี้ โดยคนที่กุมความลับทั้งหมดอาจเป็นชายแก่คนหนึ่งที่ผู้คนบนเกาะนี้เกลียดชัง

กล่าวอย่างรวดเร็ว จุดเชื่อมโยงอย่าง ‘ผีในโลกความจริง’ กับ ‘ผีในโลกเสมือน’ เป็นคอนเซปต์ที่น่าสนใจ หากแต่วิธีการเล่าเรื่องกลายเป็นสิ่งที่ฉุดรั้งภาพรวมทั้งหมดของภาพยนตร์เอาไว้ โดยเฉพาะเมื่อผู้กำกับเลือกที่จะให้พื้นที่แก่ ‘ไอเดีย’ มากกว่า ‘ผี’ ซึ่งไม่ใช่เรื่องผิดอะไร แต่ด้วยการตัดสินใจแบบครึ่งๆ กลางๆ ตลอดทั้งเรื่อง ทำให้ไม่ว่าจะเป็นฝั่งไหนก็ไม่สามารถไปถึงเป้าประสงค์ที่ตัวเองวาดหวังเอาไว้ได้ ส่งผลให้ปมทั้งหมดที่ถูกขมวดอย่างน่าติดตามกลายเป็นสิ่งที่จืดจางและไร้พลังกว่าที่ควรจะเป็น ซึ่งถ้าว่ากันตามตรง การนำคำสาปพื้นเมืองมาผูกโยงกับเรื่องราวของภาพยนตร์เป็นจุดแข็งของ ชิมิซุ ทาคาชิ อยู่แล้ว แต่ด้วยปัจจัยหลายๆ อย่างที่ขาดน้ำหนักทางอารมณ์ ทำให้ ‘ความน่าเชื่อถือ’ ที่เกิดขึ้นกับการกระทำของตัวละครถูกลดทอนลงไปด้วย 

อย่างไรก็ดี กลิ่นอายและบรรยากาศของภาพยนตร์ยังคงความเป็นตัวตนของ ชิมิซุ ทาคาชิ เอาไว้อย่างครบถ้วน แต่จากที่กล่าวไปข้างต้นทั้งหมดก็อาจสรุปได้ว่า ภาพยนตร์ของเขาล้วนประสบปัญหาเดียวกับสิ่งที่ภาพยนตร์สยองขวัญยุคนี้เป็น นั่นคือการที่ปมเฉลยของมันไม่สามารถทำให้คนดูเชื่อว่าสิ่งที่ผู้สร้างพยายามปูเกริ่นมาตลอดทั้งเรื่องนั้นมีความน่าอัศจรรย์ ซึ่งคำถามที่เกิดขึ้นในใจนี่เองก็อาจทำให้ตอนจบของภาพยนตร์สยองขวัญที่ต้องการจะวัดเหลี่ยมคนดู กลายเป็นการตั้งคำถามกลับไปยังตัวของคนทำแทนว่าเหตุใดพวกเขาถึงได้นำเสนอเรื่องราวออกมาเช่นนี้

สนับสนุนข้อมูลโดย แนะนำหนังผี